Aygün Akınay (Aygün Yavər qızı Səfərova) — 18 aprel 1978-ci ildə Cəlilabad rayonunun Gülməmmədli kəndində, ziyalı ocağında dünyaya göz açıb.
Hüquqşünas-şərqşünas bir ata və dərzi-modelyer ixtisasına yiyələnmiş bir ananın ailəsində böyüyən Aygün xanım, ilk təhsil illərini Muğan kənd məktəbində başa vurub.
1998-ci ildə atasının təkidi ilə Moskvada hüquq fakültəsində qiyabi təhsilə qədəm qoysa da, qəlbi bu peşəyə heç vaxt isinməyib.
Ruhundakı əsl yaradıcılıq eşqi onu Rusiyada yaşadığı illərdə məşhur ustad sənətkarlarla bir araya gətirib və o, rəssamlığın sirlərini dərindən mənimsəyib. Sənətə olan bu bağlılıq sonradan onu ədəbiyyata da daşıyıb;
2014-cü ildə oxuculara təqdim olunan “Təbriz sənətkarları” kitabı onun uğurlu addımlarından biri olub.
Çağdaş ədəbiyyat almində həm duyğulu bir şair, həm də usta bir nasir kimi öz imzasını təsdiq edən müəllif – “Yurd” İnformasiya Mərkəzinin və yurd.info.az saytının redaktoru Aygün Akınay (Yavərqızı) bu gün həm istedadlı şair-jurnalist, həm də peşəkar rəssam kimi tanınır.
Ailəlidir və iki övlad anasıdır.
Bizdə Aygün xanıma yeni-yeni uğurlar arzulayırıq və aşağıda onun iki rəsm əsərini və iki şeirini dəyərli izləyicilərimizə təqdim edirik.
Müşfiq BORÇALI,
ZiM.Az

Nəsimi filmindən portret.
Kətan yağlı boya, 100 X 70.

Rüstəm Behrudinin ‘Dar ağacı’ şeirinə ithaf edilib.
kətan yağlı boya. 100X70
“DAR AĞACI”
Yaman ağır yatıb qan-tər içində,
Üzü göy üzünə baxan bədənim.
Barmağım ucunda çıxdım evimdən,
aman oyanmasın səsə bədənim.
Mən indi dünyanın dəcəl uşağı,
Heç cur boyümürəm, yaşa dolmuram.
Bəs necə qaçışım yorğun bədənlə
Sökük bir daxmada necə oynayım?..
Bir ovuc şəkərlə qalıb bu uşaq
Şəkərin yığmağa boğçası yırtıq.
Boğça sürüklənib zaman çölündə
Yırtılıb sapları güman qalmayıb.
Səhər oyanacaq yenə bir ağac
Yarpağı tökülmüş suyu qurumuş.
Edam olunacam günahkar kimi,
hər gun asılacam mən bu ağacdan,
Mənim dar ağacım bədənim imiş.
“GƏZİRƏM”
Hara atım addımımı,
havadan asıq gəzirəm.
Torpaq verin
ayaq basım,
qaçmaq üçün
yer gəzirəm.
Asılmaqdan yorulmuşam
düşməyə yer
axtarıram.
Ətəkdən üzdüm
əlimi,
tutmağa bir
əl gəzirəm.
Sağ əlim tut
sol əlimi
yoluma yoldaş
gəzirəm.
Tənhayam
adam doludu
bunlar allahın
quludur.
Bətin çəkdim
təkliyimə
İsa gəl əkiz
doğulaq
özümə qardaş gəzirəm.
Tur dağında
gizlənirəm.
Mən allahı
gözləyirəm
çoxdandı insanlıq
ölüb…
Bükməyə kəfən
gəzirəm.
Səpilmişik qərib-
-qərib
div yenə də
alma dərib
Hara yox olmuş
vətənim?
ölməyə vətən
gəzirəm.
AYGÜN YAVƏRQIZI,
“YURD”un redaktoru
ZiM.Az
Muəllif huquqları qorunur.
Məlumatdan istifadə etdikdə istinad mutləqdir.
.




































































































Bir cavab yazın